در دنیای تکنولوژی، پیشبینیها معمولاً با احتیاط بیان میشوند، اما داریو آمودی (Dario Amodei)، مدیرعامل شرکت آنتروپیک (سازنده هوش مصنوعی Claude)، در اجلاس داووس ۲۰۲۶ با قاطعیت اعلام کرد که صنعت نرمافزار در آستانه یک دگرگونی بیسابقه است. به گفته او، تنها ۶ تا ۱۲ ماه با زمانی فاصله داریم که هوش مصنوعی بتواند بخش بزرگی از چرخه تولید نرمافزار را به تنهایی مدیریت کند.
از «کدنویس» به «سردبیر»؛ استراتژی جدید در آنتروپیک
آمودی فاش کرد که این تحول در داخل دیوارهای شرکت آنتروپیک هماکنون آغاز شده است. او میگوید بسیاری از مهندسان برتر این شرکت دیگر مستقیماً کدی نمینویسند. در عوض، آنها از مدلهای پیشرفتهای مثل Claude 3.5 Sonnet (یا نسخههای جدیدتر ۲۰۲۶) میخواهند که ساختار کلی و جزئیات کد را تولید کند و مهندسان انسانی تنها نقش «بازبین» یا «ویرایشگر» نهایی را ایفا میکنند.
این تغییر پارادایم به معنای آن است که مهارت «حل مسئله» و «درک معماری سیستم» به مراتب ارزشمندتر از مهارت «نوشتن سینتکس» خواهد بود.
هوش مصنوعی در برابر زیرساختهای فیزیکی؛ مرزی که هنوز شکسته نشده است
آمودی در گفتگویی با دمیس هسابیس (مدیرعامل گوگل دیپمایند) در نشریه اکونومیست، به نکته ظریفی اشاره کرد. اگرچه هوش مصنوعی در دنیای «بیتها» و کدهای دیجیتالی با سرعت نور پیشرفت میکند، اما در دنیای «اتمها» و فیزیک با محدودیت روبروست.
به گفته او، بخشهایی که همچنان تا سالها به نبوغ و نظارت مستقیم انسان نیاز دارند عبارتند از:
- طراحی و تولید تراشهها: پیچیدگیهای فیزیکی و مهندسی سختافزار در مقیاس نانو.
- آموزش مدلهای غولآسا: مدیریت مراکز داده عظیم و بهینهسازی مصرف انرژی.
- توسعه سختافزارهای رباتیک: جایی که هوش مصنوعی باید با دنیای واقعی و متغیرهای فیزیکی تعامل داشته باشد.
واکنش جامعه فناوری؛ واقعیت یا هایپ تبلیغاتی؟
پیشبینی آمودی موجی از بحثهای داغ را در شبکههای اجتماعی و انجمنهای تخصصی مثل Stack Overflow به راه انداخته است. منتقدان بر این باورند که مهندسی نرمافزار فقط «نوشتن کد» نیست، بلکه شامل درک نیازهای پیچیده بیزنس، نگهداری سیستمهای قدیمی (Legacy) و امنیت است که هوش مصنوعی هنوز در آنها با چالش روبروست.
با این حال، با ظهور «عوامل هوشمند» (AI Agents) مانند Devin (اولین مهندس نرمافزار هوش مصنوعی)، به نظر میرسد ادعای آمودی بیش از آنکه یک تبلیغ باشد، یک زنگ خطر جدی برای کسانی است که تنها به مهارتهای پایه کدنویسی تکیه کردهاند.
مقایسه نقش مهندس نرمافزار: قبل و بعد از انقلاب AI
| شاخص | مدل سنتی (قبل از ۲۰۲۴) | مدل جدید (۲۰۲۶ به بعد) |
| وظیفه اصلی | نوشتن کد و رفع باگهای دستی | طراحی پرامپتهای معماری و نظارت بر مدل |
| زمان صرف شده | ۷۰٪ کدنویسی – ۳۰٪ طراحی سیستم | ۱۰٪ ویرایش – ۹۰٪ طراحی و استراتژی |
| مهارت کلیدی | تسلط بر زبانهای برنامهنویسی (C++, Java, …) | مهندسی پرامپت، حل مسئله و درک سیستم |
| سرعت توسعه | هفتهها یا ماهها | ساعتها یا روزها |









ارسال پاسخ