عصر سقوط ارزش دانش؛ چرا هوش مصنوعی تخصص‌های سنتی را به چالش می‌کشد؟

رائول پال (Raoul Pal)، چهره سرشناس دنیای اقتصاد و مدیرعامل Real Vision، در اظهارنظری تکان‌دهنده مدعی شده که هوش مصنوعی بزرگ‌ترین اختراع بشر (حتی فراتر از شکافتن هسته اتم) است. اما نکته چالش‌برانگیز حرف‌های او جای دیگری است: «ارزش اقتصادی دانش به سمت صفر میل می‌کند.»

چرا دانش دیگر “ثروت” نیست؟

تا پیش از این، پزشکان، وکلا و تحلیلگران مالی به یک دلیل دستمزدهای گزاف می‌گرفتند: کمیابی دانش. شما برای سال‌ها تحصیل و دسترسی به منابعی که در اختیار همگان نبود، هزینه می‌پرداختید. اما اکنون:

• مدل‌های زبانی مثل Gemini و Claude در ثانیه استنادات حقوقی را استخراج می‌کنند.
• تحلیل داده‌های بازار که روزها زمان می‌برد، حالا با یک پرامپت ساده انجام می‌شود.
• تشخیص‌های پزشکی اولیه و تداخلات دارویی به راحتی در دسترس همگان است.

از “دانستن” به سمت “اجرا و مسئولیت”

منتقدان پال معتقدند دانش نمی‌میرد، بلکه شکل آن عوض می‌شود. در دنیایی که اطلاعات “رایگان و فراوان” است، سه فاکتور زیر گران‌بها می‌شوند:

• قضاوت در شرایط بحرانی: هوش مصنوعی داده می‌دهد، اما انسان باید تبعات اخلاقی و استراتژیک تصمیم را بپذیرد.
• امضای نهایی: مشتری بابت “مسئولیت‌پذیری” پول می‌دهد، نه فقط اطلاعات.
• سلیقه و زمان‌بندی: تشخیص اینکه کدام داده‌ی هوش مصنوعی در کدام لحظه به کار کسب‌وکار می‌آید.

نتیجه‌گیری: ما از عصر “حفظیات” وارد عصر “مدیریت هوش” شده‌ایم. تخصص شما دیگر در “داشتن اطلاعات” نیست، بلکه در “نحوه‌ی به کارگیری” آن است.